Image

ത്രീ ഡീ സ്റ്റീരിയോ കാസ്റ്റ് ദിനങ്ങള്‍

ലേഖനത്തിന്റെ ഒന്നാം ഭാഗം ഇവിടെ വായിക്കാം

Your caption text here

എണ്പതുകളുടെ അവസാനം തിരുവനന്തപുരത്ത് സ്റ്റാച്യൂവില്‍ താമസിക്കുന്ന സമയം, കുറെ സുഹൃത്തുക്കളുമൊത്ത് ചെങ്കല്‍ച്ചൂളയ്ക്കടുത്തുള്ള വഴിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോള്‍ ഒരു സുഹൃത്ത് ചെങ്കല്‍ച്ചൂളയെക്കുറിച്ചുള്ള പൊതുധാരണയില്പ്പെട്ട ഒരു കമന്റ് പറഞ്ഞു. അന്ന് അവനുമായി തര്‍ക്കിച്ചു. പക്ഷെ എന്താണ് എന്നെ അത് ചൊടിപ്പിച്ചതെന്നും ചെങ്കല്‍ച്ചൂളയുമായി എനിക്ക് റിലേറ്റ് ചെയ്യാന് പറ്റുന്നത് എന്താണെന്നും അവനു മനസ്സിലായില്ല. വളരെ നിഷ്കളങ്കമായ രീതിയിലായിരുന്നു അവന്റെ കമന്റ്. ജാതിയുടെ അനുഭവങ്ങള്‍ പലപ്പോഴും ബോധ്യപ്പെടുത്താന്‍ കഴിയുന്നയൊന്നല്ല. എന്നെ സംബന്ധിച്ച് ചെങ്കല്‍ച്ചൂളയോടുള്ള ഒരു സഹതാപമോ ഒരു ഉദാരമനസ്കതയോ ഒന്നുമല്ലായിരുന്നു. മറിച്ച് എന്റെ തന്നെ ജാതിഅനുഭവത്തിന്റെ ഭാഗമായ ഒരു പ്രശ്നമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ദേഷ്യംവന്നതും മനസ്സില് കൊണ്ടതും. അന്ന് ചെങ്കല്‍ച്ചൂളയിലെ ആരെയും പരിചയവുമില്ലായിരുന്നു. എന്നാല്‍ സംഗീതകോളേജിലേക്ക് സ്റ്റാച്യുവില്‍ നിന്നും അതുവഴിയാണ്  എന്നും നടന്നുപോയിരുന്നത്. കുറെ  നാളുകള്‍ക്കു ശേഷം പത്രത്തില്‍ ഒരു വാര്‍ത്ത വന്നപ്പോളാണ് അവിടെ പോയി അതിനെക്കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കണമെന്ന് തോന്നിയത്. കലാമണ്ഡലത്തില്‍ നിന്നും ജാതി വിവേചനം സഹിക്കാന്‍ വയ്യാതെ നിധീഷ് എന്ന വിദ്യാര്ത്ഥി പഠനം ഉപേക്ഷിച്ചുവെന്ന വാര്‍ത്ത.

NIDHEESH & SUDHEESH

അവിടെ പോയി ചെണ്ടവാദകനായ സതീഷിനെ പരിചയപ്പെടുകയും നിധീഷിനോടു സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു. അവിടെ കുറെ കുട്ടികളെ ചെണ്ട അഭ്യസിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു സതീഷ്‌ എന്ന പ്രതിഭ. ചെങ്കല്‍ച്ചൂള സംഗീതോത്സവം എന്ന ഒരു ആശയം ചര്‍ച്ച ചെയ്തെങ്കിലും നടന്നില്ല. ആ കുടുംബവുമായി അങ്ങനെ ഒരു സൗഹൃദം ഉണ്ടായി.

PRESS CONFERANCE

കുറെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം സംഗീതത്തിലെ ജാതിയെക്കുറിച്ച് ഒരു ഡോകുമെന്ററി ചെയ്യണമെന്ന് ഒരു ആഗ്രഹമുണ്ടായി. ഫേസ്ബുക്ക് വഴി പരിചയപ്പെട്ട രൂപേഷ്കുമാര്‍ അന്ന് അടുത്ത സുഹൃത്തായി മാറിയിരുന്നു. ഇടയ്ക്കു ഫോണില്‍ സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. തിരുവനന്തപുരത്ത് ഒരു പ്രാവശ്യം അന്താരാഷ്ട്ര ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവലില്‍ വച്ച് നേരിട്ട്കാണുകയും ചെയ്തു. രൂപേഷ് അന്ന് മലേഷ്യയിലായിരുന്നു. രൂപേഷിനോട് ഡോകുമെന്ററി ചെയ്യുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞു. ഒന്നിച്ചു ചെയ്യാമെന്നായിരുന്നു എന്റെ ആലോചന. അന്ന് രൂപേഷ് ചില ഡോകുമെന്ററികള്‍ ചെയ്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. “അജിത്തെ അത് നിങ്ങള്‍ ചെയ്‌താല്‍ മതി, അതിനുള്ള പണം ഞാന്‍ ശരിയാക്കാം” എന്ന് അയാള് പറഞ്ഞു. അങ്ങനെയാണ് 2012 ല്‍ ത്രീ ഡീ സ്റ്റീരിയോ കാസ്റ്റിലെത്തുന്നത്.   വിരസതയുണ്ടാക്കുന്ന രീതിയില്‍ വളരെ നീണ്ട ഗൌരവമുള്ള വിദഗ്ദാഭിപ്രായങ്ങള്‍ ഒന്നും വേണ്ടായെന്നു മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നു. സംഗീതത്തെക്കുറിച്ച് അന്ന് കണ്ട ചില ഡോകുമെന്ററികളില്‍ നിറയെ സംഗീതമായിരുന്നു. അങ്ങനെ സംഗീതം നിറഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്ന ഒരു അടിപൊളി അവതരണം വേണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ എഡിറ്റിംഗ് സമയത്തും നരേഷനൊന്നും ഇല്ലാത്ത രീതിയില്‍ ഒരു പോപ്പുലര്‍ സമീപനം സ്വീകരിക്കാമെന്ന് വച്ചു.

SHINE & TEAM DANCE GROUP

ആദ്യം ചെങ്കല്‍ച്ചൂളയില്‍ നിന്നും തുടങ്ങാമെന്ന് പദ്ധതിയിട്ടു. സതീഷിനെയും നിധീഷിനെയും കണ്ട് സംസാരിച്ചു. പിന്നീട് ക്യാമറ ചെയ്ത ഡിബിനും എസ് സഞ്ജീവും ഞാനും ചെങ്കല്‍ച്ചൂളയിലെത്തി. എങ്ങനെയാണ് ചെങ്കല്‍ച്ചൂളയെ അവതരിപ്പിക്കുകയെന്നതായിരുന്നു വെല്ലുവിളി. ചെങ്കല്‍ച്ചൂളയെക്കുറിച്ചുള്ള വാര്‍പ്പുമാതൃകകളെ മറികടക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. മറ്റൊന്ന് ഒരു ക്യാമറയുമായി ചെല്ലുമ്പോള്‍ പുറത്തു നിന്നും വരുന്ന നമ്മുടെ നോട്ടം എന്നത് ഒരു പ്രശ്നമാണ് എന്ന് അറിയാമായിരുന്നു. ആ നോട്ടത്തെ തന്നെ അഭിസംബോധന ചെയ്‌താല്‍ മാത്രമേ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാന്‍ പറ്റുകയുള്ളൂ എന്ന ഒരു ചിന്തയുണ്ടായിരുന്നു. ദരിദ്രാവസ്ഥ, ദയനീയത തുടങ്ങി പൊതുസമൂഹം പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന കോളനിക്കാഴ്ചകള്‍ ക്യാമറ അന്വേഷിക്കരുതെന്നു തീരുമാനമെടുത്തിരുന്നു. അത്തരം ഇരപിടിക്കല്‍ ക്യാമറ ചെയ്‌താല്‍ പിന്നെ പൊതുബോധത്തില്‍ നിന്ന് നമുക്ക് എന്ത് മാറ്റമാണുള്ളത്?

കോളനി ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളെ നിരീക്ഷിക്കുന്ന ഒരു എത്നോഗ്രാഫറുടെ പ്രിവിലേജ് വരാത്ത രീതിയില്‍ നിരീക്ഷണത്തിന്റെ, തുറിച്ചുനോട്ടത്തിന്റെ രീതി ഒഴിവാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. ചെണ്ടയുടെ ജാതി വ്യവഹാരങ്ങളെക്കുറിച്ച് സതീഷും നിധീഷും സുധീഷും സംസാരിക്കുന്നതും ചെണ്ടമേളവും ചിത്രീകരിച്ചു. ചെങ്കല്‍ച്ചൂളയിലെ ചിത്രീകരണത്തിന് ശേഷം ഷൈന്‍ എന്ന ഡാന്‍സറിന്റെ ട്രൂപ്പില്‍പ്പെട്ട സിനിമാറ്റിക് ഡാന്‍സര്മാരുടെ ഭാഗവും ചാലക്കുടിയില്‍ പോയി പ്രസീതയുടെ വീട്ടില്‍ വച്ച് പ്രസീതയുടെ അഭിമുഖവും ചിത്രീകരിച്ചു. തൃശ്ശൂര്‍ കലോത്സവ വേദിയും ഇരവിപേരൂരില്‍ പി.ആര്‍.ഡി.എസ്. ഘോഷയാത്രയും ഞാനും ഡിബിനും പോയി പകര്‍ത്തി.

PRASEETHA

ചെങ്കല്‍ച്ചൂളയില്‍ വച്ചായിരുന്നു ആദ്യ പ്രദര്‍ശനം. നിധീഷിന്റെയും സതീഷിന്റെയും സംഭാഷണങ്ങളും അവതരണവും വരുമ്പോള്‍ വലിയ കയ്യടിയായിരുന്നു. പ്രദര്‍ശനത്തിനു മുന്‍പ് അവിടെ അടുത്തുള്ള ഒരു ചായത്തട്ടില്‍ ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ട് നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഒരാള്‍ പറയുന്നത് കേട്ടു - “എടേ നമ്മുടെ സതിയുടെ മോന്‍ സിനിമയില്‍ കയറി”. ആദ്യമായി ഒരു സിനിമക്കാരന്‍ എന്നുള്ള ഒരു തോന്നലും സന്തോഷവും എനിക്കുണ്ടായി. പിന്നീടു ആദ്യമായി വിമാനത്തില്‍ കയറാനും പല നഗരങ്ങളില്‍ പോകാനും അവസരമുണ്ടായി. ഹൈദരാബാദിലെ എച്ച്.സി. യു., EFLU എന്നിവിടങ്ങിലെ പ്രദര്‍ശനവും ചര്‍ച്ചയും മറക്കാനാവാത്ത അനുഭവമാണ്.

കാസറഗോഡ് ഒരു ബുദ്ധിസ്റ്റ് ഗ്രൂപ്പിന്റെ ഒരു പരിപാടിയില്‍ ത്രീ ഡീ സ്റ്റീരിയോ കാസ്റ്റ് പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കാന്‍ വിളിച്ചു. പ്രദര്‍ശനം കഴിഞ്ഞ ഉടന്‍ അവര്‍ വിചാരണ ആരംഭിച്ചു. ഒരാള്‍ എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് എന്നോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടു. അവരുടെ സമയം ഞാന്‍ കളഞ്ഞു എന്നായിരുന്നു പരാതി. നിങ്ങള് വിളിച്ചിട്ടല്ലേ ഞാന്‍ വന്നത് പിന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലെങ്കില്‍ എന്നെ എന്തിനാണ് കുറ്റംപറയുന്നത് എന്ന് ചോദിച്ചു. ഡോകുമെന്ററിയില്‍ സന്ദേശം ഇല്ലത്രെ. അംബേദ്‌കറിസത്തിലേക്ക് കാണികളെ നയിക്കുന്ന ഒരു സന്ദേശം ഇല്ലായെന്ന് ഒരാള്‍ ദേഷ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. സന്ദേശം കൊടുക്കാന്‍ എനിക്ക് അവകാശമില്ലയെന്നും ചില പ്രശ്നങ്ങളെ ചര്‍ച്ചയ്ക്കു വയ്ക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്തതെന്നും പറഞ്ഞ് ഞാന്‍ അവിടന്ന് സ്ഥലംവിട്ടു. അത്തരം ചില അനുഭവങ്ങള്‍ ചില സ്ഥലങ്ങളില്‍ ഉണ്ടായി. ഡോകുമെന്ററി എടുക്കാന്‍ പഠിപ്പിക്കാമെന്നും അതുപോലെ ജാതിയെ ഈ ഡോകുമെന്ററി അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നില്ലയെന്നും  വിമര്ശിച്ചവരുമുണ്ട്.

SCREENING & DISCUSSION 

ഡോകുമെന്ററി പ്രദര്‍ശനവും ചര്‍ച്ചകളും കുറെ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചു. പലതിന്റെയും ഇടയില്‍ ആയിപ്പോകുന്ന അവസ്ഥയായിരുന്നു. ഒരു ഭാഗത്ത് സംഗീത ശുദ്ധവാദികള്‍ ചോദിച്ചത് സംഗീതത്തില്‍ ജാതിയുണ്ടോ എന്നാണ്. ഇപ്പുറത്തു പലയിടത്തും ജാതി രാഷ്ട്രീയത്തെക്കുറിച്ച് ധാരണയുള്ളവര്‍ക്ക് വിവേചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള, അല്ലെങ്കില്‍ ജാതിയെക്കുറിച്ചുള്ള സ്ഥിരം വ്യവഹാരങ്ങളായിരുന്നു വേണ്ടിയിരുന്നത്. അത്തരം ഇടങ്ങളില്‍ ഡോകുമെന്ററി അഭിസംബോധന ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിച്ചതെന്തെന്ന്  ബോധ്യപ്പെടുത്താന്‍ കഴിഞ്ഞോ എന്ന് സംശയം തോന്നി. സംഗീതത്തിന്റെയും ശബ്ദത്തിന്റെയും ഘടനാപരവും വ്യാവഹാരികവുമായ തലത്തില്‍ അന്വേഷണം നടത്താനാണ് ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നത്. ഒരു കാര്യം ഞാന്‍ പലയിടത്തും പറഞ്ഞു. ജാതിയെ ചിത്രീകരിക്കുന്നത് പ്രത്യേകിച്ചും സംഗീതത്തിലെ ജാതിയെ ചിത്രീകരിക്കുന്നത് വലിയ ഒരു വെല്ലുവിളിയാണ്. അത് കേവലം ഡോകുമെന്ററി സംവിധാകന്റെ മാത്രം പ്രശ്നമോ ബാധ്യതയോ അല്ല. സിനിമാക്കാരും പ്രേക്ഷകരും തമ്മിലുള്ള ഒരു ഇടപാടിന്റെ തലത്തില്‍ വികസിക്കേണ്ട ഒന്നാണ്. കാരണം ജാതിയെ സിനിമയില്‍ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത് എങ്ങനെ എന്ന് ഇനിയും വികസിച്ചുവരേണ്ടതായ ഒന്നാണ്. സിനിമ ചെയ്യുന്നതു പോലെ കാഴ്ചയുടെ, പ്രേക്ഷകത്വത്തിന്റെ തലത്തിലും അന്വേഷിക്കേണ്ട ഒന്നാണ്. സിനിമയുടെ ജാതിയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോഴും സംവിധായകന്റെ മാത്രമായി അതിനെ പഴിചാരുന്നതില്‍ ഒരു കാര്യവുമില്ല എന്ന് ഇപ്പോഴും ഓര്‍ക്കാറുണ്ട്. ദലിത്/സവര്‍ണം എന്ന നിലയില്‍ കൃത്യമായ വരച്ചിട്ട അതിരുണ്ടെന്ന് ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. ആ നിലയ്ക്ക് കുറെ കൂടി സങ്കീര്ണ്ണമായ നിലയില്‍ സംസ്കാരത്തെ കുറിച്ചുള്ള ചര്‍ച്ചകള്‍ കൊണ്ടുവരാനാണ് ലക്ഷ്യംവച്ചത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ കേവലം സവര്‍ണതയെ ആക്രമിക്കുകയെന്നല്ലാതെ സംസ്കാരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദലിത് വ്യവഹാരങ്ങളെക്കുറിച്ചും ചില ചോദ്യങ്ങള്‍ ഉന്നയിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചാണ് ത്രീ ഡീ സ്റ്റീരിയോ കാസ്റ്റ് നിര്‍മ്മിച്ചത്‌. വിമര്‍ശനങ്ങളെ തള്ളിക്കളയുകയല്ല ചെയ്തത് മറിച്ച് ഇങ്ങനെ ഒരു സങ്കീര്‍ണ്ണ സാഹചര്യത്തിലാണ് വിമര്‍ശനങ്ങളെ കാണാന്‍ ശ്രമിച്ചത്.

SCREENING & DISCUSSION 

VIBGYOR

SCREENING 

എഴുത്തിലൂടെ എത്താന്‍ കഴിയാത്ത തലത്തിലാണ് ഡോകുമെന്ററി വഴി എത്താന്‍ കഴിഞ്ഞത്. പരിമിതമായ വൃത്തങ്ങളില്‍ ആണ് എഴുത്തിനു എത്താന്‍ കഴിഞ്ഞതെങ്കില്‍ ഡോകുമെന്ററി കുറച്ചുകൂടി വൈവിധ്യമാര്‍ന്ന വൃത്തങ്ങളില്‍ എത്തി. കേരളത്തിനു പുറത്താണ് കുറച്ചുകൂടി സ്വീകാര്യത കിട്ടിയത്. ചെന്നൈയിലും ദല്‍ഹിയിലും മുബൈയിലും ഹൈദരാബാദിലും പോകാന്‍ എന്നെങ്കിലും കഴിയുമെന്ന് തോന്നിയിട്ടില്ലായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഡോകുമെന്ററി അത് സാധ്യമാക്കിത്തന്നു. കലാസൃഷ്ടികള്‍ അതിന്റെ മാത്രം സാധ്യതകളല്ല തരുന്നത്. മറിച്ച് മറ്റു പല സാധ്യതകളും സൃഷ്ടിക്കുമെന്നു മനസ്സിലായി. എന്നെപ്പോലെ ഒരാള്‍ക്ക്‌ ഇത്രയും സഞ്ചരിക്കാനും വ്യത്യസ്ത വൃത്തങ്ങളില്‍ സംസാരിക്കാനും അതുണ്ടാക്കിയ സാധ്യതകളും സാഹചര്യങ്ങളും ചെറുതല്ല. രൂപേഷ്കുമാറിനോടൊപ്പമുള്ള ഡല്‍ഹി യാത്രയും അവിടെ പല യൂണിവേഴ്സിറ്റികളില്‍ ത്രീ ഡീ സ്റ്റീരിയോ കാസ്റ്റും രൂപേഷിന്റെ “ഡോണ്ട് ബി അവര്‍ ഫാദേസ്” പ്രദര്ശിപ്പിച്ചപ്പോഴുണ്ടായ ചര്‍ച്ചകളും ഒക്കെ രസമുള്ള അനുഭവങ്ങളായിരുന്നു. തൃശ്ശൂരില്‍ വിബ്ജിയോര്‍ ഫിലിം ഫെസ്റിവലില്‍ 2013 ലെ ഫെല്ലോഷിപ്പും സോളിഡാരിറ്റി യൂത്ത് മൂവ്മെന്റിന്റെ മാധ്യമ അവാര്‍ഡും കിട്ടി. ഒരുപക്ഷേ കേരളത്തിലെ സംഘടിത ദലിത് വൃത്തങ്ങളില്‍ മാത്രമാണ് വലിയ പിന്തുണ ലഭിക്കാത്തത്. ഇത് എന്റെ ഡോകുമെന്ററിയുടെ നിര്‍മ്മാണത്തിലെ എന്ത് പ്രശ്നമാണെന്ന് ഞാന്‍ ആലോചിച്ചു നോക്കാറുണ്ട്. ത്രീ ഡീ സ്റ്റീരിയോ കാസ്റ്റിന്റെ അടുത്ത  ഭാഗം ചെയ്യുമ്പോള്‍ ഇതുവരെ നടന്ന ചര്‍ച്ചകളെ പരിഗണിച്ച് കുറച്ചുകൂടി ആഴത്തില്‍ പോകണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട്.

അക്കാദമിക് വൃത്തങ്ങളില്‍ നിന്നും രസകരമായ അനുഭവങ്ങള് ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ചില കമന്റുകള്‍ ഓര്‍ക്കുന്നു. “അജിത്തിന്റെ ലേഖനങ്ങള്‍ വായിച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ ഡോകുമെന്ററി കണ്ടപ്പോള്‍ നൈരാരാശ്യമാണ് തോന്നിയത്” എന്ന് കമന്റു ചെയ്തത് എന്റെ ലേഖനങ്ങളോട് ഒരിക്കലും പ്രതികരിച്ചിട്ടില്ലത്തവര്‍ ആയിരുന്നു. ബാംഗ്ലൂരില്‍ വച്ച് ഒരു പ്രൊഫസര്‍ ഉപദേശിച്ചു “പാപ്പിലിയോ ബുദ്ധ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ? അതില്‍ ജാതിയെ കുറച്ചുകൂടി നന്നായി പറയുന്നുണ്ട്. നിങ്ങള് അത് കാണണം”. വേറെ ഒരാള്‍ ടി.എം.കൃഷ്ണ സംഗീതത്തിലെ ജാതിയെക്കുറിച്ച് പറയുന്നുണ്ട് അത് കുറച്ചുകൂടി covincing ആയി തോന്നുന്നുവെന്ന് പറഞ്ഞു. എന്നെ സംബന്ധിച്ച് ടി.എം.കൃഷ്ണയെക്കുറിച്ച് വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ ധാരാളമുണ്ട്. പക്ഷെ അന്ന് തോന്നിയത് അതല്ല. എന്തുകൊണ്ട് ഒരു ദലിത് സംഗീതജ്ഞന്‍ ആയ എന്റെ ജാതി അനുഭവങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു ആധികാരികത ഇല്ലാതാവുന്നു എന്നതാണ്‌. സംഗീതത്തിലെ ജാതിയെക്കുറിച്ച് കേരളത്തിലെ പലരും എന്നോട് സംസാരിച്ചിട്ടുള്ളത് ടി.എം.കൃഷ്ണയെക്കുറിച്ച് സൂചിപ്പിച്ചു കൊണ്ടായിരുന്നു. ഞാന്‍ ഇങ്ങനെ ഒരു ഡോകുമെന്ററി ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്ന് അവരോടു പറയുമ്പോഴും കൃഷ്ണയെക്കുറിച്ച് വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ പറയാന്‍ മടിയായിരുന്നു. കാരണം അസൂയ ആണെന്ന് വിചാരിച്ചാലോ. മറ്റൊരു കാര്യമാണ് അല്‍പം വിഷമമുണ്ടാക്കിയിട്ടുള്ളത്. ചില പ്രബന്ധങ്ങളില്‍ ത്രീ ഡീ സ്റ്റീരിയോ കാസ്റ്റ് മുന്നോട്ടുവച്ച കാര്യങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുമ്പോഴും ക്രെഡിറ്റ് നല്‍കാതെയിരിക്കുന്നത് കണ്ടിരുന്നു. അക്കാദമിക് രംഗത്തെ ഒരു പതിവാണിതെന്നും അത് കാര്യമാക്കേണ്ടതില്ലയെന്നും സുഹൃത്ത്ക്കള്‍ പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് അവ അവഗണിച്ചു. എന്തായാലും ഇതൊക്കെ ആ ഡോകുമെന്ററിയുടെ വ്യവഹാരങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളാണെന്നു വിശ്വസിച്ചു. സംഗീതരംഗത്ത് സമാനമായ ചര്‍ച്ചകള്‍ വരുമ്പോളെല്ലാം ത്രീ ഡീ സ്റ്റീരിയോ കാസ്റ്റിന്റെ വിഷയങ്ങളുമായി ബന്ധമുണ്ടെന്നു തോന്നുമ്പോളുമെല്ലാം പലപ്പോഴും ഷെയര്‍ ചെയ്യാറുണ്ട്. എന്റെ സംഗീതജീവിതത്തിലെ ഒരു സുപ്രധാന ട്രാക്ക് ആയാണ് ഞാന്‍ ഈ ഡോകുമെന്ററിയെ കാണുന്നത്.

..

ഒന്നിപ്പ് ഓൺലൈൻ മാഗസിനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന കൃതികളുടെ ആശയാവകാശവും ഉത്തരവാദിത്വവും രചയിതാക്കളുടേതു മാത്രമായിരിക്കും.
പ്രതികരിക്കുന്നവര്‍ അശ്ലീലവും അസഭ്യവും നിയമവിരുദ്ധവും അപകീര്‍ത്തികരവും സ്പര്‍ധ വളര്‍ത്തുന്നതുമായ പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കുക. വ്യക്തിപരമായ അധിക്ഷേപങ്ങള്‍ പാടില്ല. ഇത്തരം അഭിപ്രായങ്ങള്‍ സൈബര്‍ നിയമപ്രകാരം ശിക്ഷാര്‍ഹമാണ്. വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ വായനക്കാരുടേതു മാത്രമാണ്. ദയവായി മലയാളത്തിലോ ഇംഗ്ലീഷിലോ മാത്രം അഭിപ്രായം എഴുതുക. മംഗ്ലീഷ് ഒഴിവാക്കുക.
മറ്റുള്ള എഴുത്തുകൾ
Image